Paşa paşa...

Tam 1 ay olmuş yazmayalı. Yerleşik düzen insanı tembelleştiriyor. Yerleşik derken aslında hala eşyalarımıza kavuşmuş değiliz. Taşınma günümüz 5 mart, işte o günden sonra gerçekten yerleşmiş olacağız. Neyse biraz geriye dönüp bu bir ay boyunca yaşadıklarımızdan bahsedelim.

Evimiz bir zirai araştırma tesisinin yanıbaşında. Tabii biz de bunun tüm nimetlerinden yaralanıyoruz. Fred ve Ginger dışında düzenli ziyaretçilerimiz arasında Galah'lar ( bir çeşit papağan), komşumuzun şişman kedisi, red-back adı verilen zehirli örümcekler, adını bilmediğimiz zehirsiz örümcekler, bahçe sularken Murad'in kafasına düşen ve kumruya benzeyen ibikli gri kuşlar veee adını jerry koyduğumuz bir fındık faresi var. Allahtan hepsi sadece bahçede takılıyor. Jerry'yi gördüğümüz günün sabahında gelen bir telefon sonrası mürettabata bir de miço katıldı. Ada ev arayan bir kedicikten gelen çağrıyı cevapsız bırakmadı. Aslında bize kalsa kapkara bir kedi almayı düşünmezdik ama bu küçük adamda şeytan tüyü var galiba. 11 haftalik yaramaza biz kızlar Paşa adını verdik ama Murad inatla başına Keita ekliyor. Eh serde Galatasaraylılık var, o akşam maçta Keita gol atınca bizimkinin adı resmi olarak Keita Paşa oldu.

Geçtiğimiz ayın bizim açımızdan en önemli gelişmesi Ada'yı anaokuluna başlatmamızdı. Aslında okula Mayıs'ta başlayacak ama beklerken evde çok sıkıldı diye haftada bir iki gün anaokuluna göndermeye karar verdik. İlk iki gün beklediğimizden iyi performans gösterdi Adacık, dilini hiç anlamadığı çocuklarla oynadı. Umarım bundan sonrası onun için daha kolay olur.

İşte tüm bu koşuşturma arasında yaz geçti, biz sadece 4 kez denize girdik. Neyse havalar soğumadan bir kaç tur daha yapabiliriz diye umuyoruz. Zaman güney yarımkürede daha hızlı akıyor galiba :)