Tam bir sene önce bugün blogumuz kapılarını açmıştı. O günden beri ziyaretimize gelen ve hatta iki cümlecik ile bile olsa eli boş gelmeyen tüm okuyucularımıza teşekkür ederiz. Dilimiz döndüğünce deneyimlerimizi, duygu ve düşüncelerimizi içtenlikle paylaştık. Kimi zaman ailevi kimi zaman siyasi konulara değindik. 52 haftada 50ye yakın yazı yazdık, kimi zaman bir karikatür kimi zaman mesaj yüklü bir filmin afişine yer verdik blogumuzda ve neredeyse her hafta yeni bir sayfa ile karşınıza çıktık. Doğduğumuz topraklardan kalktık buralara geldik ve bu alışma sürecinde blog dış dünya ile iletişimi koparmamak adına bize çok faydalı oldu. İçimizden gelen her konuda eteğimizdeki taşları döktük rahatladık, geri bildirim aldık, yalnız olmadığımızı anlayıp sevindik. Henüz resmiyet kazanmasa da psikolojik olarak artık buralı sayılırız. Her açıdan oldukça yorucu bir süreçti, ama biz bunu becerdik kanaatindeyim. Ne zaman bilinmez, ama yollarımız tekrar kesişecektir elbet... O güne kadar sevgiyle kalın.
4 Ekim 2010 Pazartesi
Blogun pastasını kesiyoruz...
Tam bir sene önce bugün blogumuz kapılarını açmıştı. O günden beri ziyaretimize gelen ve hatta iki cümlecik ile bile olsa eli boş gelmeyen tüm okuyucularımıza teşekkür ederiz. Dilimiz döndüğünce deneyimlerimizi, duygu ve düşüncelerimizi içtenlikle paylaştık. Kimi zaman ailevi kimi zaman siyasi konulara değindik. 52 haftada 50ye yakın yazı yazdık, kimi zaman bir karikatür kimi zaman mesaj yüklü bir filmin afişine yer verdik blogumuzda ve neredeyse her hafta yeni bir sayfa ile karşınıza çıktık. Doğduğumuz topraklardan kalktık buralara geldik ve bu alışma sürecinde blog dış dünya ile iletişimi koparmamak adına bize çok faydalı oldu. İçimizden gelen her konuda eteğimizdeki taşları döktük rahatladık, geri bildirim aldık, yalnız olmadığımızı anlayıp sevindik. Henüz resmiyet kazanmasa da psikolojik olarak artık buralı sayılırız. Her açıdan oldukça yorucu bir süreçti, ama biz bunu becerdik kanaatindeyim. Ne zaman bilinmez, ama yollarımız tekrar kesişecektir elbet... O güne kadar sevgiyle kalın.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Şöyle sizden bir nefes olsun diye bugün 2 öykünü okudum Murad kardeş.
YanıtlaSilHakkaten özlemişiz :-)
Hüsnü
Bende bir sayfa hazirliyorum:) Size ozendim cok. Sizin ki kadar guzel olur mu bilmem ama elimden geldigince biseyler yapicam artik.
YanıtlaSilSizin deneyimlerinizi dusuncelerinizi okumak bize buraya gelmeden once ve burda cok yardimci oldu. Tesekkurler...
Nice mutlu senelere etrixler blog:)