Home, my sweet home ;-)

"Evim, güzel evim" söylemi uzun süre sonra yine anlam kazandı... en son 2005 ağustosunda bu cümleyi kullanmıştık. Dün sabah nihayet yeni evimize taşındık. Henüz kendi eşyalarımızın okyanusta seyahat ediyor olmasına rağmen ev sahiplerimizin zevkli dekorasyonu sayesinde konfora kavuştuk. Aslında İzmir'deki evimizden m2 olarak çok da farklı olmamasına rağmen 2 aydır barındığımız pansiyondan sonra inanılmaz büyük geldi yaşama mekanları. Yakın zamanda bir de kedi edinebilirsek tam bir "ev" olacak bizim için.

Bu hafta sonu kaba temizlik, bahçe & garaj düzenlemesi, mutfak alışverişi ve Avustralya'ya gelirken 3 bavul ile 2 sırt çantasına sığabilen ama her nasılsa dün ancak 2 turda taşıyabildiğimiz kıyafetlerin dolaplara yerleştirilmesiye geçiyor. Havasından mı suyundan mı nedir eşyalar sanki büyümüş ya da bavular küçülmüş gibi, Hipopotamın bagajını tıka basa doldurmamıza rağmen pansiyon ile ev arasında 2 sefer gittik geldik. Sonra yeni komşular ile hoş geldin çayı, çay sonrası sohbeti derken cumartesi uçtu gitti... Önümüzde koca bir pazar vardı, ama onun da ilk saatlerini bahçede kahvaltı keyfini epeyce sündürerek erittik.

Yarın Ada'nın "ablası" ile tanışma programımız var ve eğer kimyaları tutarsa "nenesi" sonrasında ilk kez biriyle teke tek kalacak... Artık biz de en azından haftada 1 kez, 3-4 saatliğine bile olsa, karı koca başbaşa kalma mutluluğuna erişebileceğiz. Bu haftadan itibaren herşey daha güzel olacak, hissedebiliyoruz. Gökyüzünün mavisi bile daha bir mavi görünüyor bugün ;-) Eminiz ki fotoğrafta hepimizin yüzündeki rahatlama ifadesini açıkça görülebiliyordur. Fonda Ezginin Günlüğü çalıyor, "Bir kedim var, oyunu bitmez, işi hep bahar." Sizin de içinizdeki bahar hiç kış görmesin!..