İş başı..!

Dün daha önce de birkaç kez gittiğimiz, ilk alman göçmenler tarafından kurulmuş Hahndorf'a gittik ve şimdiye kadar bir türlü yer bulmayı başaramadığımız lokantada yemek yedik. Et, sosis, patates, bira derken mideleri şişirip eve döndük. Almanya-İngiltere maçını keyifle seyredeceğiz diye düşünürken Senem rahatsızlandı... Önce bulantı, gaz sancısı derken kusma ve ishal de başladı. Sabaha kadar gözümüzü kırpmadan zor bekledik ve gün ağarır ağarmaz doğru acile koştuk. İki şişe serum, tahliller derken hastamız biraz olsun kendine geldi. Minik refakatçi de okula gitmediği için sevinçli, annesi hasta olduğu için üzgündü. 2-3 saatlik tedavinin ardından taburcu edildik ve asıl ilaç yolda geldi... Geçen hafta yaptığı görüşmeler olumlu sonuçlanmış, Senem'in Çarşamba'ya kadar iyileşerek işe başlamasını istediler. Bu moralle hasta turp gibi oldu ve kötü başlayan bir gün birden bire güzelleşti gözümüzde. Nihayet 5 aylık işsizlik dönemi sona eriyor, tekrardan para kazanmaya başlayacağız, kalıcı olmak adına yeniden umutlandık. Ada yarın okula başlayacak ama Cuma günü sömestre tatili var, yani 3 haftalık bir ara öncesi son 4 okul günü... Buradaki sisteme göre senelik müfredat iki yarıdan değil, 4 çeyrekten oluşuyor ve aralarında üçer haftalık tatiller var. Ada için mutlaka bu nefes arası iyi olacak, ama Senem işteyken o 3 haftanın nasıl geçeceğini bir de Murad'a sormak lazım tabii! Öyle veya böyle zor günler geride kaldı, yeniden gemiyi rotaya oturttuk ve ilk hedefimiz vizemizi kalıcı hale getirmek. Bunun için 2 adet şekil şartı var, 1 sene tam zamanlı bir işte çalışmak ve 2 sene Adelaide'de ikamet etmek. Beklenmedik bir gelişme olmadığı, yolda amansız bir fırtınaya girmediğimiz takdirde 1,5 seneye kadar güvenli limana ulaşacağız. Bizi sevenlerin duaları işe yaradı, hepinize teşekkür ederiz.