Yine kaldık biz bize, Ahmet Dede'yi dun yolculadık ama henüz evine dönmedi, çünkü hala havada..! Muhtemelen 2 saat içinde memleket topraklarına ayak bastığına dair telefon alırız ve içimiz rahat eder. Sonrası malum 2011 Ekim'ine kadar üç Ertaylan baş başayız. Bu dönemde 3 temel hedefimiz var:
1-Ehliyet almak (Burada nüfus cüzdanı diye bir kavram olmadığı için, her türlü işlem ehliyetle yapılıyor. Pasaportta da adres yazmadığı için ivedilikle halledilmeli.)
2-Mali disiplin saglamak (Senem'in düzenli geliri sayesinde masraflar büyük ölçüde karşılandı ve eldeki avuçtaki daha uzun vadede yeter hale geldi. Yine de kenara 3-5kuruş koyabilmek moralman önemli.)
3-Ada'nin kendini ingilizce ifade edebilmesi (Dinleme ve kulak dolgunluğu evresi yavaş yavaş geride kalıyor... Kendi kendine oynarken bildiğini bilmediğimiz kelimeler söylüyor, sokakta soru soranlara "yes/no" ile bile olsa cevap veriyor. Bunlar elbetteki güzel ama bale kursuna gitmek için yeterli değil ;-) Bizimkinin en büyük hayali balerin olarak sahneye çıkmak!)
Yani sözün özü çoğu gitti azı kaldı, en zor zamanları birbirimize destek olarak sabırla atlattık. Yorulmadık mı, pek tabii ki canımıza okundu, anamızdan emdiğimiz süt burnumuzdan geldi... Ama sonunda başardık işte :-) Darısı hayallerinin peşinden koşma cesaretine sahip olanların, günlük işlere kapılıp ideallerini ertelemeyenlerin başına!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder