Daha dün annemizin, kollarında yaşarken...

Mozart'ın meşhur bestesine türkçe sözleri kim yazmışsa iyi etmiş, Türk çocukları bilmeden de olsa klasik müzikle aşina oluyorlar... biz de "bugün okullu olduk, sınıfları doldurduk." Gerçi okul yolunda Mozart yerine Galatasaray besteleri dinledik... Küçük hanım zafer marşlarını seviyor ;-) Biz de taze talebenin sayesinde eskileri hatırlayıp mutlu olduk, nice anılar canlandı hafızalarımızda ve Sarı-Kırmızı'nın zirvede olduğu günleri bizzat yaşamış olmakla avunduk.

Konuyu dağıtmayalım, Ada bu sabah üniformasını giydiğinde anne de baba da bir an için kendi çocukluklarına, o heyecanlı ilk güne gittiler... Bu zamana geri dönüş o kadar uzun sürdü ki, ne kadar yaş aldıklarını fark edip dehşete düştüler... Sonra kızlarına bakıp gururlandılar. Adacık daha dün annesinin kollarında yaşarken bugün kendi ayakları üstünde dimdik duruyor ve kendi dünyasına resmen ilk adımı atıyor. Bu sene "reception", seneye "Year-1", derken "Year-12" ile liseden mezuniyet. Bazen çok uzun, bazen çok kısa gibi görünen o tünelin, kişiliğimizdeki rolü herhalde diğer tüm dönemlerden daha büyüktür.

Ada okulun kapısından girer girmez oldukça heyecanlandı. Annesinin dalış tüpünü sırtına taktığı andaki sessizliği, donukluğu aynen geçmiş ona, kendisine "günaydın, merhaba," diyenlerden bile utandı, babasının arkasına saklandı. Fotoğraf çektirmek istemedi, gülen pozunu yakalayabilmek için babayı uğraştırmakta sakınca görmedi. Senem'in yüzünde güller açarken, Ada konsantrasyonunu hiç bozmadı... Ta ki, sınıfına girip, masasını görene kadar. Kendi adını etiketlerde görünce rahatladı, ortamı benimsedi. Çantasını koyacağı dolaptan, defterlerine kadar kullanacağı herşeye önceden "Ada" yazılmıştı, hepimizin çok hoşuna gitti.

Bugüne kadarki tüm duyumlarımız bu okulun aldığı parayı hak ettiği yönündeydi... Bugünkü intibamız da bu görüşü destekliyor, sınıflar klimalı ve maksimum 16 kişilik, müdürden öğretmenlere, resepsiyonistten velilere kadar herkes son derece güler yüzlü, yardım sever. İlk iş anne kız tuvaletleri teftiş ediyorlar ve ona da tam puan veriyorlar, her taraf pırıl pırıl. Mayıs-Aralık 2010 arasındaki 8 aylık sürede devlet okulu tecrübemiz olduğu için bu tür detaylara önem veriyor, takdir ediyoruz. Kağıt üstünde Yunan okulu olmasına rağmen her milletten öğrenci var görünüyor. Zaten koca kıtanın her tarafı bir kültür mozaiği adeta, insanlar iç içe barış içinde yaşıyorlar.

Kayıt sırasındaki görüşmelerden bildiğimiz kadarıyla daha üst sınıflarda bir Türk daha var. Belki veli toplantılarında denk gelir, tanışırız, kim bilir! Evet, sevgili kızımız, biricik Adamız bu sabahtan itibaren kolejli bir genç kız oldu. Başarılı olacağından, güzel arkadaşlıklar kuracağından şüphemiz yok... Annelerimizin deyimiyle, "Allah zihin açıklığı versin, karşısına iyileri çıkarsın." Amin ;-)